Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

ΑΝΤΙΠΑΡΑΣΙΤΙΚΑ ΧΑΠΙΑ

Πρόληψη - θεραπεία παρασιτώσεων: Είναι γνωστό πως οι παρασιτώσεις είναι διαδεδομένες σε όλα τα κοπάδια. Ακόμα και σήμερα αποτελούν σοβαρό πρόβλημα. Σήμερα δεν είναι συχνό το φαινόμενο ο θάνατος των ζώων από παρασιτώσεις, τα παράσιτα όμως βλάπτουν τα ζώα μακροχρόνια, μειώνουν τις αποδώσεις τους με σοβαρές συνέπειες στο εισόδημα του κτηνοτρόφου. Τα παρασιτούμενα ζώα δίνουν λίγο γάλα, λίγο κρέας και κατώτερης ποιότητας, (κατεστραμμένα εντόσθια κατάσχονται στα σφαγεία) και κακής ποιότητας μαλλί. Επιπλέον τα παράσιτα ανοίγουν πύλες εισόδου των μικροβίων στον οργανισμό του ζώου. Για όλα τα παραπάνω θα πρέπει ο κτηνοτρόφος να παίρνει μέτρα για την αντιμετώπιση του παρασιτισμού των ζώων. 
Τα αντιπαρασιτικά χάπια πρέπει να δίνονται συστηματικά και σε όλα τα ζώα. 
Είναι απαραίτητος ο αποπαρασιτισμός πριν την έξοδο στη βοσκή την άνοιξη και το φθινόπωρο πριν τον ενσταβλισμό. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγουμε τη μόλυνση των ζώων και ειδικά των νεκρών. Η κοπριά πρέπει να φεύγει συχνά από τους στάβλους και να συνοδεύεται από καθαρισμούς και απολυμάνσεις.
Παρασιτισμός Του Γαστρεντερικού Συστήματοςα) Ταινιάσεις των αιγοπροβάτων και κυρίως των νεαρών ζώων 2-8 μηνών Ταινίες: (Monienza expansa, M. bancdeni, Anitellina spp). Παρασιτεί στο λεπτό έντερο των αιγοπροβάτων. Οι ταινίες απορροφούν μεγάλες ποσότητες τροφών από τον ξενιστή (αιγοπρόβατο). Συχνά προκαλούν τη μερική ή ολική απόφραξη του εντέρου ή και τη ρήξη του, ερεθισμό του εντερικού βλεννογόνου ή διάρροια. Ακόμα οι ταινίες αφήνουν τοξίνες στον οργανισμό του ζώου και μείωση της αντίστασής του απέναντι στα παθογόνα μικρόβια. β) Οισοφαγοστομίαση των αιγοπροβάτων Ζώα κάτω από 3 μηνών ή πολύ ηλικιωμένα δεν υποφέρουν από τη νόσο. Οι προνύμφες, άωρα, παράσιτα είναι πιο παθογόνα από τα ενήλικα παράσιτα λόγω της εισόδου τους στο εντερικό τοίχωμα. Σε οξείες περιπτώσεις παρατηρούμε έντονη βαθυπράσινη διάρροια που γρήγορα εξαντλεί τα ζώα. Σε χρόνια μορφή τα ζώα παρουσιάζουν διάρροια - δυσκοιλιότητα κατά διαστήματα. Τα ζώα παρουσιάζουν έντονη αδυναμία και καχεξία. Γαστροεντερική τριχοστρογγυλίδη : Παράσιτα του στομαχιού και του λεπτού εντέρου των αιγοπροβάτων. Προκαλούν τραυματισμό του εντερικού και στομαχικού βλεννογόνου με αποτέλεσμα ανωμαλίες στην πέψη και μειωμένη απορρόφηση πρωτεϊνών, ασβεστίου και φωσφόρου, τα ζώα παρουσιάζουν έντονη αναιμία, διάρροια κατά διαστήματα, εξάντληση, καχεξία, δέρμα τραχύ και το μαλλί πέφτει κατά πλάκες. γ) Ηπατική διστομίαση: (Ψιλή - χονδρή κλαπάτσα) Νόσος του ήπατος (συκωτιού) των προβάτων και λιγότερο των αιγών. Τα ζώα κινδυνεύουν από τη μόλυνση όλο το χρόνο και ειδικά από τέλη Ιουνίου και πέρα ως το χειμώνα. Σε οξεία προσβολή τα ζώα πεθαίνουν ξαφνικά ή σε πιο ήπιες μορφές παρουσιάζουν ύψωση της θερμοκρασίας, αναιμία, ελάττωση της όρεξης. Τα ζώα χάνουν βάρος, το τρίχωμα τους γίνεται εύθραυστο. Συχνά παρατηρούνται κρίσεις διάρροιας συνοδευόμενες από δυσκοιλιότητα. Σε όλες τις παρασιτώσεις του γαρστρεντερικού η διάγνωση σε ζωντανό ζώο είναι  δύσκολη. Απαιτεί ύπαρξη εργαστηρίου. Ευκολότερος είναι ο έλεγχος του πεπτικού συστήματος στα σφαγεία ή σε νεκρά ζώα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΕΔΩ ΣΧΟΛΙΆΖΕΙΣ