Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012



ΞΕΝΑ ΠΡΟΒΑΤΑ Η ΕΛΛΗΝΙΚΑ??? ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ???

Τα τελευταία χρόνια διαπιστώνεται, ότι πολλοί  κτηνοτρόφοι, και ιδιαίτερα νέοι, επιδιώκουν να αντικαταστήσουν  τα πρόβατα τους  με άλλα, τα οποία εισάγουν από το εξωτερικό. Άλλοι πάλι, επιθυμούν να ξεκινήσουν, για πρώτη φορά,  μια καινούργια κτηνοτροφική μονάδα με πρόβατα, που θα φέρουν από το εξωτερικό. Πιστεύουν πως έτσι θα δημιουργήσουν μια εκτροφή περισσότερο παραγωγική, στηριζόμενοι προφανώς σε διαφημίσεις και δελεαστικές προτάσεις.  Το κάνουν αυτό, χωρίς  να  γνωρίζουν ποιες είναι οι δυνατότητες  των  Ελληνικών  φυλών, σε συνθήκες όμοιες με εκείνες, με τις οποίες εκτρέφουν ή σκοπεύουν να  εκθρέψουν τα εισαγόμενα πρόβατα και ποιες δικές μας φυλές μπορούν να  ανταγωνιστούν τα πρόβατα των ξενικών φυλών  με επιτυχία.
Στη χώρα μας, η εκτροφή των εγχωρίων φυλών προβάτων εξακολουθεί, σχεδόν στο σύνολό της, να είναι η παραδοσιακή, με όχι ιδιαίτερα υψηλές αποδόσεις για όλες τις φυλές, αλλά με υγιεινά, υψηλής ποιότητας, προϊόντα, που παράγουν με μικρό κόστος. Τα εισαγόμενα πρόβατα εκτρέφονται, ως επί το πλείστον, σε κλειστούς χώρους με εντατικά συστήματα  διατροφής και περιποίησης, με  τακτικό έλεγχο της υγείας τους, χωρίς βόσκηση, με προϊόντα των οποίων οι συνθήκες εκτροφής προφανώς δεν επιτρέπουν  να είναι υψηλής ποιότητας και τα οποία παράγονται με υψηλό κόστος. Είναι δηλαδή εντελώς διαφορετικές οι συνθήκες εκτροφής των δύο κατηγοριών προβάτων.
Φαντάζομαι πως καταλαβαίνετε, ότι δεν μπορούμε να συγκρίνουμε την παραγωγικότητα δύο ποιμνίων, όταν αυτά εκτρέφονται με εντελώς διαφορετικό σύστημα, και να διαπιστώσουμε έτσι, ποιο από τα δύο ποίμνια είναι  εκείνο που συμφέρει στη δική μας εκτροφή.
Υπάρχουν πολλά στοιχεία όμως, από τα οποία μπορούμε να συγκρίνουμε τις δυνατότητες των Ελληνικών αυτοχθόνων φυλών και των εισαγόμενων. Πιστεύω πως είναι αναγκαίο να κάνουμε αυτή τη σύγκριση, πριν χάσουμε το  πολύ εκλεκτό γενετικό υλικό, που διαθέτουν τα πρόβατα της χώρα μας, και ιδιαίτερα πριν φθάσουμε την προβατοτροφία μας σε αδιέξοδο. Οι ασυλλόγιστες εισαγωγές εκεί την οδηγούν. Πρέπει όμως να παραδεχθούμε ότι οι δημόσιες υπηρεσίες, τα δημόσια ιδρύματα και οι αρμόδιες πανεπιστημιακές σχολές, δεν έπραξαν όσα όφειλαν να πράξουν. Έπρεπε δηλαδή, αφενός  να εκτιμήσουν τις παραγωγικές και άλλες δυνατότητες, που έχουν τα πρόβατά μας κάτω από ιδανικές συνθήκες εκτροφής και να προστατέψουν το γενετικό τους υλικό, αφετέρου  να ενημερώσουν τους κτηνοτρόφους μας για τις δυνατότητες που έχουν τα πρόβατά μας, και για το  πόσο χρήσιμο είναι, σε πολλές περιπτώσεις,  να εκτρέφουν αυτά τα πρόβατα με το σωστότερο κατά περίπτωση σύστημα.  Η εφαρμογή του προγράμματος διατήρησης των υπό εξαφάνιση φυλών, που γίνεται σήμερα,  είναι μια καλή ενέργεια, αλλά δεν αρκεί.
Στη χώρα μας, εκτρέφονται σήμερα εικοσιτρείς φυλές προβάτων και άλλες επτά έχουν εξαφανιστεί. Εύλογο το ερώτημα. Γιατί τόσες πολλές φυλές σε ένα τόσο μικρό μέρος; Στη φύση τίποτε δεν γίνεται,  χωρίς σοβαρό λόγο. Η χώρα μας, έστω και μικρή σε έκταση, παρουσιάζει πολλές διαφοροποιήσεις, στο κλίμα, στο έδαφος, στη βλάστηση, στη βροχόπτωση κ.λ.π.  Οι εδαφοκλιματολογικές συνθήκες σε συνδυασμό με την ευαισθησία των προβάτων στις διάφορες αντιξοότητες, κατά πρώτο λόγο, και η μακροχρόνια επίδραση των εκτροφέων, εξαιτίας των ειδικών συνθηκών διαβίωσης και των αναγκών τους, αποτελούν, κατά τη γνώμη μου, την αιτία δημιουργίας τόσων πολλών φυλών με διαφορετικές δυνατότητες. Συναντώνται φυλές με πολύ υψηλές αποδόσεις αλλά ευαίσθητες σε δύσκολες συνθήκες εκτροφής, και άλλες με μικρότερες αποδόσεις, που αντέχουν όμως σε πολύ δύσκολες καταστάσεις. Ανάμεσα στις πολλές εγχώριες φυλές, λοιπόν,  κάποιες διακρίνονται, όλως ιδιαιτέρως, για την υψηλή παραγωγικότητά τους. Γιατί δεν διαδόθηκαν αυτές και στις άλλες περιοχές της χώρας μας, μέσα στο πέρασμα πολλών ετών;  Μήπως έγιναν προσπάθειες και απέτυχαν γιατί είχαν προβλήματα προσαρμογής; Οι ξενικές φυλές αντέχουν και μπορούν να αποδίδουν παντού; Έγινε κάποιος έλεγχος για το θέμα αυτό; Με το να εκτρέφονται οι ξενικές φυλές σε κλειστούς χώρους εξουδετερώνονται εντελώς οι παράγοντες του περιβάλλοντος; Το πιστεύουν κάποιοι αυτό;
Στις Ευρωπαϊκές χώρες, με κάποια εξαίρεση την Ιταλία και Ισπανία, εκτρέφουν, κατά κανόνα, πρόβατα με κρεατοπαραγωγική και εριοπαραγωγική κατεύθυνση και μόνο τις τελευταίες δεκαετίες  έγιναν κάποιες λίγες προσπάθειες δημιουργίας φυλών με γαλακτοπαραγωγική κατεύθυνση. Εμείς, χωρίς ιδιαίτερο έλεγχο, και χωρίς να είμαστε σίγουροι ότι τις χρειαζόμαστε, εισάγουμε τις φυλές αυτές. Θα έπρεπε όμως να γνωρίζουμε ότι εκτρέφονται στην Ελλάδα φυλές προβάτων που παράγουν προϊόντα πολύ εκλεκτής ποιότητας, τέτοια που οι ξενικές δεν μπορούν να παράγουν, ακόμα και με ιδανικές συνθήκες εκτροφής. Κάποιες από τις Ελληνικές φυλές, δεν υστερούν σε τίποτε των ξενικών φυλών.
Η επιθυμία μας να επιτύχουμε το άριστο και μάλιστα γρήγορα, μας κάνει να προβαίνουμε σε σοβαρά λάθη.
Να τι έγινε στην δεκαετία του 1960.
Άνθρωποι του Υπουργείου Γεωργίας, γνώριζαν ότι, στην περιοχή της Φρισλανδίας,  στην Γερμανία, όπου, όλο σχεδόν το έτος, χαρακτηρίζεται από βροχοπτώσεις και υψηλή υγρασία, και με άλλες συνθήκες  τελείως διαφορετικές εκείνων της χώρας μας, εκτρέφεται μια φυλή προβάτων με μέση ετήσια απόδοση σε γάλα άνω των 600 λίτρων. Σκέφθηκαν λοιπόν να πάρουν από εκεί κάποια θηλυκά ζώα  και πολύ περισσότερα αρσενικά, για να τα διασταυρώσουν με τα δικά μας, να πάρουν τους απογόνους τους, και έτσι γρήγορα να αυξήσουν την παραγωγικότητα των ποιμνίων μας. Μια λύση που φαίνονταν πολύ απλή για να είναι αποτελεσματική. Αρσενικά ζώα αυτής της φυλής, με κάποιο πρόγραμμα του Υπουργείου Γεωργίας, έφθασαν σε όλα σχεδόν τα διαμερίσματα  της χώρας μας.
Το αποτέλεσμα αυτής της ενέργειας είναι γνωστό. Τα περισσότερα από τα ζώα που έφεραν, για καλή μας τύχη, πέθαναν, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, από πυροπλάσμωση, που μεταδίδεται με το τσιμπούρι,  και τα υπόλοιπα, καθώς και πολλά, που γεννήθηκαν από την πρώτη διασταύρωση με τις δικές μας φυλές, προσβλήθηκαν, ιδιαίτερα σε περιοχές της χώρας,  με ξηροθερμικό κλίμα, από πνευμονικές παθήσεις και βγήκαν από την αναπαραγωγή.
Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα ενός προοδευτικού προβατοτρόφου στην περιοχή Καρδίτσας, που ήθελε, σώνει και καλά, να υπερδιπλασιάσει τις  αποδόσεις των  προβάτων του, και ζητούσε τη δική μας συμπαράσταση.
Τον βοηθήσαμε να διαπιστώσει πως οι απόψεις του, να αυξήσει σημαντικά τις αποδόσεις των ζώων του με την απόφασή του να έχει στο ποίμνιό του διασταυρωμένα ζώα της πρώτης γενεάς, δεν ήταν οι ενδεδειγμένες. Ήταν προτιμότερο, όπως φάνηκε, να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα γενετικής βελτίωσης των Καραγκούνικων προβάτων του, με τη βοήθεια των αρμοδίων υπηρεσιών του Υπουργείου Γεωργίας.
Ο αριθμός των Καραγκούνικων προβάτων, που μετείχαν στο πείραμα, κάθε χρόνο, ήταν τυχαίος και τα ζώα ήταν διαφόρων ηλικιών. Στο πείραμα, τα διασταυρωμένα πρόβατα του πρώτου χρόνου, ήταν  νεαρά πρωτόγεννα. Του δευτέρου χρόνου, ήταν  όσα από αυτά επέζησαν ή ήταν ικανά να παράγουν. Το ίδιο έγινε και στον τρίτο χρόνο. Η ετήσια ανανέωση των ζώων αναπαραγωγής, του ποιμνίου Καραγκούνικης φυλής, είναι γνωστή και κυμαίνεται μεταξύ 18 και 20% του πληθυσμού, με μέσο αριθμό πέντε τοκετών ανά προβατίνα.   Στα διασταυρωμένα πρόβατα,  οι αριθμοί δείχνουν πως, μετά τον δεύτερο τοκετό, πολύ λίγα ήταν τα ζώα, που μπορούσαν να διατηρηθούν για αναπαραγωγή. Τα άλλα πέθαναν ή αρρώστησαν. Συνεπώς το ποσοστό της ετήσιας ανανέωσης τους ήταν πολύ υψηλό, γεγονός που επιβάρυνε πολύ το κόστος παραγωγής των προϊόντων. Ο παράγοντας αυτός επηρεάζει πολύ την παραγωγικότητα του ποιμνίου, τον οποίο συνήθως, δεν λαμβάνει  υπόψη του ο εκτροφέας. Ο τρόπος εκτροφής, ήταν ίδιος και στα δύο ποίμνια, τα οποία άλλωστε  συστεγάζονταν. Τις αποδόσεις, τις βλέπεται στον πίνακα.
Ο υπερδιπλασιασμός των αποδόσεων των νέων προβάτων και η αύξηση της παραγωγικότητάς τους, έμεινε συνεπώς  μακρινό όνειρο του κτηνοτρόφου, ο οποίος παραδέχτηκε την υπεροχή των καραγκούνικων προβάτων στις συνθήκες της περιοχής του.
Υπάρχουν περιοχές στη χώρα μας, όπου η  διασταύρωση της Friesian με ντόπιες φυλές, έβλαψε το γενετικό υλικό των προβάτων και άλλες  όπου   έδωσε  καλά αποτελέσματα. Στη δεύτερη περίπτωση ανήκουν οι περιοχές όπου υπάρχει υψηλή υγρασία για μεγάλο διάστημα του χρόνου. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του προβάτου «Φριζάρτα». Αυτό δημιουργήθηκε από διασταυρώσεις ντόπιων φυλών με αρσενικά Friesian, στην περιοχή της Άρτας και απέδωσε.
Για να δούμε όμως ποιες είναι οι Ελληνικές φυλές, που όχι μόνο δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε  από τις εισαγόμενες, αλλά και υπερτερούν αυτών σε πολλά σημεία. Όπως:
α) Στην υψηλή παραγωγή γάλακτος καλής ποιότητας, που  πετυχαίνουν διότι εκτρέφονται χωρίς στρες, αφού τον περισσότερο καιρό είναι ελεύθερα, με επιλογή τροφών, που μόνα τους κάνουν στα βοσκοτόπια, χωρίς φάρμακα τις περισσότερες φορές,  χωρίς υψηλές ποσότητες συμπυκνωμάτων, και φυσικά  εξαιτίας του κληρονομικού τους δυναμικού και την καλή προσαρμοστικότητα στο περιβάλλον που ζουν.
β) Στην παραγωγή των προϊόντων τους με χαμηλό κόστος,
γ) Στο μικρό ποσοστό της ετήσιας ανανέωσης του κοπαδιού. 
Κάποιες από τις φυλές αυτές είναι:
1.  Στη Ζάκυνθο, εκτρέφεται παραδοσιακά και παράγει προϊόντα σχεδόν βιολογικά, μια φυλή προβάτων γνωστή ως φυλή «Ζακύνθου». Είναι μεγαλόσωμη με λευκό χρωματισμό, αναμικτόμαλλη  και με υψηλές αποδόσεις. Από τη μελέτη των αποδόσεων 531 προβατίνων, επτά ποιμνίων, διαπιστώθηκε ότι η μέση γαλακτοπαραγωγή ανέρχεται σε 232 λίτρα γάλακτος και το μέσο μέγεθος των τοκετοομάδων  σε 1,39 αρνιά.  Είναι μια φυλή ευαίσθητη, που δύσκολα προσαρμόζεται σε συνθήκες έξω από το νησί της Ζακύνθου. Δεν δοκιμάστηκε όμως σε κλειστά εντατικά συστήματα εκτροφής για να συγκριθεί με τις εισαγόμενες φυλές.

2. Στην Αργολίδα, αλλά  και στη Μεσσηνία και ιδιαίτερα στην επαρχία Μεσσήνης αυτού του Νομού, εκτρέφεται με παραδοσιακό τρόπο και παράγει προϊόντα σχεδόν βιολογικά, μια φυλή προβάτων (η μοναδική πλατύουρη στη χώρα μας), γνωστή με το όνομα «Άργους». Είναι μεγαλόσωμη, αναμικτόμαλλη, με λευκό χρωματισμό και μαύρη κεφαλή. Παράγει σε κάθε γαλακτική περίοδο, περισσότερο από 150 λίτρα γάλακτος,  και 1,7- 1,8 αρνιά ανά τοκετό κατά μέσο όρο, με όχι ιδιαίτερα καλές συνθήκες βόσκησης και διατροφής. Η φυλή αυτή δείχνει να προσαρμόζεται καλά στα πεδινά τμήματα της Πελοποννήσου και πιθανόν και σε άλλες περιοχές. Δε δοκιμάστηκε σε κλειστά εντατικά συστήματα εκτροφής.

3. Η γνωστή σε όλους φυλή «Χίου», Ξεκίνησε από το νησί της Χίου και διαδόθηκε με επιτυχία σε πολλές περιοχές της χώρας μας και ιδιαίτερα τη Χαλκιδική, οι οποίες έχουν  χαμηλή σχετική υγρασία και γενικά παραθαλάσσιο κλίμα. Δυσκολεύεται στις υγρές περιοχές της Δυτικής Ελλάδος.  Είναι λευκή με μεγάλες μαύρες κηλίδες στο πρόσωπο και στα γόνατα των ποδιών, ομοιόμαλλη,  μεγαλόσωμη, ημιπλατύουρη. Εκτρέφονται ποίμνια που, παράγουν κατά μ.ο. περισσότερο από 250 λίτρα γάλακτος σε κάθε γαλακτική περίοδο και δίνουν περισσότερα από δύο αρνιά στον τοκετό. Δεν αντέχει σε περιοχές με υψηλή υγρασία και είναι ευαίσθητη στις μαστίτιδες

4. Στο πεδινό κυρίως τμήμα της περιοχής των Σερρών εκτρέφεται, με παραδοσιακό τρόπο, σε αριθμό περίπου 25.000 προβάτων  και παράγει προϊόντα σχεδόν βιολογικά, η φυλή προβάτων «Σερρών». Είναι λευκή με μαύρο κεφάλι, ομοιόμαλλη, σχετικά μεγαλόσωμη.    Παράγει, με όχι καλές συνθήκες εκτροφής,  κατά μέσο όρο 130 λίτρα γάλακτος σε κάθε γαλακτική περίοδο και δίνει 1,3 αρνιά σε κάθε τοκετό. Στην περιοχή αυτή εκτρέφονται  ποίμνια   με πολύ υψηλότερες αποδόσεις, που δείχνουν τις δυνατότητες των προβάτων της φυλής αυτής, κάτω από συνθήκες σωστής διατροφής και χειρισμού των ζώων. Αρσενικά της φυλής αυτής χρησιμοποιούνται  για αναβάθμιση άλλων ποιμνίων στην περιοχή της Μακεδονίας με ίδιες κλιματολογικές συνθήκες.

5. Στο νησί της Λέσβου και σε κάποιες περιοχές της Μακεδονίας και της Στερεάς Ελλάδος εκτρέφεται η, γνωστή σε πολλούς, φυλή  «Λέσβου ή Μυτιλήνης», σε αριθμό 200.000 περίπου προβάτων και παράγει προϊόντα σχεδόν βιολογικά. Είναι πρόβατο ιδιαίτερα ανθεκτικό σε ξηροθερμικό κλίμα και σε δύσκολες καταστάσεις, ενώ αποδίδει ικανοποιητικά σε ευνοϊκές συνθήκες εκτροφής. Έχει διάφορους χρωματισμούς, είναι αναμικτόμαλο, ημιπλατύουρο με μακριά ουρά, και έχει μέτριο σωματικό μέγεθος.  Διαδόθηκε σε πολλές περιοχές της χώρας, με καλά αποτελέσματα.  Εκτρέφονται σήμερα  στο νησί αλλά και σε άλλες περιοχές ποίμνια με υψηλές αποδόσεις.

6. Στη Σκόπελο εκτρέφεται το πρόβατο της φυλής «Γλώσσης Σκοπέλου». Είναι λευκό με μελανό κύκλο στα μάτια, ομοιόμαλλο, και ιδιαίτερα ευαίσθητο σε συνθήκες εκτροφής άλλων περιοχών. Παράγει σε κάθε γαλακτική περίοδο, κατά μ. ο. 160 λίτρα γάλακτος και 1,6 αρνιά ανά τοκετό. Παλαιότερο ήταν γνωστό σαν το πρόβατο που δίνει δύο τοκετούς το χρόνο. Τα προϊόντα του είναι σχεδόν βιολογικά. Εκτρέφονται στο νησί 2.000 πρόβατα. Προσπάθειες εκτροφής σε άλλες περιοχές της χώρας απέτυχαν, εκτός μια στενής περιοχής του Νομού Μαγνησίας.  Ένα όμοιο σχεδόν πρόβατο, σε εμφάνιση, παραγωγικότητα και ευαισθησίες, με αυτό,  είναι και εκείνο της φυλής «Κύμης» που εκτρέφεται σε συγκεκριμένη γόνιμη  περιοχή της Ανατολικής Εύβοιας, σε αριθμό 600 περίπου προβάτων.

Γλώσσης Σκοπέλου                              Κύμης
7. Στην Κρήτη, ιδιαίτερα στην περιοχή των Σφακίων και στα Λευκά όρη, εκτρέφεται το γνωστό «Σφακιανό» πρόβατο, σε αριθμό 60.000 προβάτων. Είναι το παραγωγικότερο πρόβατο της Κρήτης.  Αρσενικά αυτής της φυλής χρησιμοποιήθηκαν με επιτυχία σε προγράμματα αναβάθμισης διαφόρων ποιμνίων σε όλο το νησί. Είναι σχετικά μικρόσωμο, σφριγηλό, κατάλληλο για δύσβατες περιοχές. Είναι λευκό με μελανές κηλίδες γύρω από τα μάτια, και αναμικτόμαλλο.    Παράγει κατά μ.ο. 110 λίτρα, σχεδόν βιολογικού, γάλακτος, με συνθήκες εκτροφής ιδιαίτερα δύσκολες.  Σήμερα εκτρέφονται στην Κρήτη ποίμνια αυτής της φυλής, με ευνοϊκότερες συνθήκες εκτροφής, των οποίων οι αποδόσεις είναι πολύ καλλίτερες.

8. Στην Κεφαλληνία, και νομίζω μόνο εκεί, εκτρέφεται το πρόβατο της φυλής «Κεφαλληνίας» σε αριθμό 2.000 περίπου προβάτων σε 15-20 αμιγή ποίμνια. Πολλά δε  άλλα ποίμνια φέρουν μεγάλο ποσοστό αίματος της φυλής. Σε έλεγχο που έγινε, τα 1425 πρόβατα της φυλής έδωσαν μέση γαλακτοπαραγωγή  177,2 λίτρα σε 146  ημέρες, και 1,3 αρνιά σε κάθε τοκετό.  Είναι πρόβατο μετρίου μεγέθους, αναμικτόμαλλο, με λευκό χρωματισμό στο σώμα και κόκκινη κεφαλή. Τα προϊόντα του είναι σχεδόν βιολογικά και εκλεκτής ποιότητας εξαιτίας των ποικίλων αγρίων φυτών, αρωματικών και μη, που βρίσκονται στα βοσκοτόπια.

9. Στη Θεσσαλία και ιδιαίτερα στο δυτικό τμήμα αυτής, εκτρέφεται το «Καραγκούνικο» πρόβατο σε αριθμό που ξεπερνάει τα 250.000 ζώα. Είναι το πολυπληθέστερο αμιγές πρόβατο της χώρας μας. Κάποια αμιγή ποίμνια της φυλής  εκτρέφονται και σε άλλες περιοχές, έξω από τη Θεσσαλία. Εκατομμύρια πρόβατα, διασταυρωμένα με λίγο ή πολύ αίμα καραγκούνικης φυλής, εκτρέφονται στα περισσότερα διαμερίσματα της χώρας μας. Είναι ένα πρόβατο μεγαλόσωμο με διάφορους χρωματισμούς, αναμικτόμαλλο, σφριγηλό, που μπορεί με καλές συνθήκες εκτροφής να γίνει  ιδιαίτερα παραγωγικό. Τα 18.764 πρόβατα που ανήκαν σε 309 εκτροφές, ύστερα από συστηματικό έλεγχο,  έδωσαν κατά μέσο όρο 183 λίτρα γάλακτος σε μια γαλακτική περίοδο και 1,4 αρνιά στον τοκετό. Το καλλίτερο ποίμνιο έδωσε 368 λίτρα γάλακτος και 1,5 αρνιά.  Βρέθηκαν κάποιες λίγες προβατίνες με μέση γαλακτοπαραγωγή άνω των 500 λίτρων. Η μέτρηση του παραγομένου γάλακτος έγινε με τη γνωστή μέθοδο fleischmann. Η μέθοδος αυτή μετράει το παραγόμενο γάλα, κάθε προβατίνας, μετά την 25η ημέρα από του τοκετού. Αυτή η μέθοδος εφαρμόζεται σε όλες τις χώρες. Στην Ελλάδα μετράμε το παραγόμενο γάλα μετά τη 42η ημέρα από του τοκετού,  γιατί τότε γίνονται οι περισσότεροι απογαλακτισμοί των αρνιών. Συνεπώς στα συγκριτικά στοιχεία με τις ξενικές φυλές, πρέπει να προσθέτομε στο γάλα των Ελληνικών προβάτων και εκείνο των 17(42- 25) ημερών. Τα στοιχεία δείχνουν πως το πρόβατο της Καραγκούνικης   φυλής   μπορεί με κατάλληλο χειρισμό να φθάσει πολύ ψηλά. Το γενετικό του υλικό το επιτρέπει.  

Και άλλες αξιόλογες φυλές προβάτων εκτρέφονται στη χώρα μας, οι οποίες όμως  τείνουν να εξαφανισθούν. Όπως εκείνη του Αγρινίου  της Ευδήλου Ικαρίας κ.λ.π.
Πιστεύω πως συμφέρον κάθε  προβατοτρόφου, ο οποίος θέλει να ασχοληθεί συστηματικά με ένα μοντέρνο σύστημα εκτροφής προβάτων, το οποίο να είναι προσοδοφόρο, είναι να προβεί στις εξής ενέργειες.
α) Να επιλέξει την κατάλληλη, για την περίπτωσή του, φυλή προβάτων. Αυτή, κατά τη γνώμη μου, είναι μια από τις Ελληνικές φυλές που αναφέρονται παραπάνω, η οποία  φυσικά έχει δημιουργηθεί και εκτρέφεται στην περιοχή του. Στην Ζάκυνθο π.χ η καταλληλότερη  φυλή προβάτων είναι η φυλή «Ζακύνθου». Στην Αργολίδα, τη Μεσσηνία και τις γύρω περιοχές είναι η φυλή «Άργους». Στα Νησιά, και τις παραλιακές εκτάσεις της Ηπειρωτικής χώρας, πιθανόν και σε άλλες περιοχές με μειωμένη υγρασία, είναι η φυλή Χίου. Στις περιοχές με ξηροθερμικό κλίμα είναι η «Καραγκούνικη» φυλή κ.λ.π. Θα πρέπει δε, σε κάθε περίπτωση, να επιλέγει πρόβατα από ποίμνια ελεγχόμενα, τα οποία να διακρίνονται για τις υψηλές τους αποδόσεις.
β) Να τηρήσει, στην κατασκευή του στάβλου όλες τις προδιαγραφές μιας σωστής διαβίωσης των ζώων.
γ) Να εφαρμόζει σωστό σύστημα διατροφής, σε ποιότητα και ποσότητα ζωοτροφών, το οποίο φυσικά θα  είναι διαφορετικό στα διάφορα στάδια της παραγωγής και αναπαραγωγής των ζώων.
δ) Να εξασφαλίσει, φυσικά ή τεχνικά, βοσκοτόπια.    Τα πρόβατα είναι απαραίτητο να βγαίνουν στη βοσκή για μερικές ώρες κάθε ημέρα διότι: 1) Γυμνάζονται και έτσι γίνονται ανθεκτικά στις ασθένειες και αυξάνει η μακροζωία τους. 2) Συμπληρώνονται εκεί οι διατροφικές τους ανάγκες. Στη βοσκή τα ζώα έχουν την ευκαιρία να βρουν χημικά στοιχεία και βιταμίνες που πιθανόν να λείπουν από το έτοιμο σιτηρέσιο. 3) βελτιώνεται η ποιότητα του γάλακτος εξαιτίας των αρωματικών φυτών που συναντώνται στη βοσκή. 4) Δίνεται η ευκαιρία στον εκτροφέα  να αερίσει να καθαρίσει και να απολυμάνει το στάβλο. 5) Φεύγει από τα ζώα το στρες που προκαλεί ο κλειστός χώρος. Είναι το στρες ένας σημαντικός παράγων που καθορίζει σε μεγάλο ποσοστό την υγεία, την μακροζωία, την αναπαραγωγή και την παραγωγικότητα όλων των αγροτικών ζώων.  Ιδιαίτερα δε των προβάτων που θεωρούνται ως ζώα πολύ ευαίσθητα.   

Όσον αφορά τις φυλές αιγών και την εκτροφή τους τα πράγματα είναι πιο απλά. Στη χώρα μας εκτρέφονται  εφτά φυλές αιγών με παραδοσιακό τρόπο και παράγουν προϊόντα πολύ εκλεκτής ποιότητας. Σε πολλά δε ποίμνια, τα προϊόντα που παράγονται είναι εντελώς βιολογικά. Δεν παρουσιάζουν ευαισθησία προσαρμογής σε νέο περιβάλλον, ανάλογη εκείνης των προβάτων, για το λόγο αυτό άλλωστε οι  φυλές που εκτρέφονται στη χώρα μας είναι λίγες.
Ανάμεσα στις φυλές αυτές, μία, εκείνη δηλαδή της «Σκοπέλου», διακρίνεται  για την υψηλή παραγωγικότητα. Οι 2461 αίγες της φυλής αυτής που ελέγχθηκαν συστηματικά, έδωσαν κατά μ.ο. σε 174 ημέρες αρμεγής 241 λίτρα γάλακτος και 1,35 κατσίκια στον τοκετό, με συνθήκες εκτροφής, για τα περισσότερα ποίμνια, όχι καλές. Το καλλίτερο ποίμνιο έδωσε κατά μ.ο. 433 λίτρα γάλακτος και 1.41 κατσίκια στον τοκετό. Η καλλίτερη δε αίγα, ενός ποιμνίου, έδωσε 838 λίτρα γάλακτος σε μια γαλακτική περίοδο. Η περιεκτικότητα σε λίπος και πρωτε¨ίνες του γάλακτος των αιγών της φυλής αυτής είναι ιδιαίτερα υψηλή και οπωσδήποτε πολύ υψηλότερη εκείνης των εισαγομένων φυλών αιγών.
Σε εκείνους που ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με εντατική εκτροφή αιγών, αλλά και σε εκείνους που θέλουν να αναβαθμίσουν το ποίμνιό τους και η περιοχή εκτροφής δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη, θα τους συνιστούσα χωρίς επιφυλάξεις  τη φυλή αυτή.  Με σωστή διατροφή και υγιεινές συνθήκες εκτροφής οι αποδόσεις των ζώων αυτών μπορούν να φθάσουν πολύ υψηλά. Δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε από τις ξενικές φυλές
http://www.facebook.com/groups/mikrifarma/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΕΔΩ ΣΧΟΛΙΆΖΕΙΣ